Ang Mahal Maging Dayuhan Sa Sariling Mong Bayan

April 8, 2009

Ito ay isang malungkot na katotohanan – mahal ang maging isang dayuhan lalo na sa sarili mo pang bayan. Nakakalungkot lang, matapos kong makita ang isang bahagi ng Pilipinas na dinadayo na ng karamihan at mga dayuhan, isang masakit na pangyayari ang hindi ko palalampasin. 

 

Pagkadating namin ng aking kaibigan mula sa kamanghang manghang isla ng Batanes, inaya ko siyang samahan ako sa Fort Santiago upang makita at makunan din ng litrato.  Yun  sa dahilang hindi pa ako nakakapasok duon (weird, pero tutuo).  Nagpahinga muna kami at pagkatapos ay pumunta na sa Fort Santiago ng hapon.  May nakilala kami at nagsabi sa amin na kailangan naming kumuha ng permit para makapaglitrato lang sa luob. (kahit alam ng kaibigan ko na pwedeng pumasok naman sa luob), pumunta kami sa Administration ng Intramuros.  Dito na nagpantig ang mga tenga naming.

 

Pagdating naming departamento na pagkukunan ng permit, sinabi sa amin na wala daw ang pipirma ng permit at naka-bakasyon na daw.  Tinanong naming kung wala bang ibang tao na pwedeng pumirma dahil dinayo pa namin ang Fort Santiago at mababale-wala lang ang punta namin.  Pinasa kami sa isa pang namamahala at bukod sa wala ngang pipirma ay sinabi sa amin na kailangan naming magbayad ng Php 2,000 kung kukuha kami ng mga litrato duon.  Hindi namin maintindihan ang paliwanag niya kung bakit kailangang magbayad gayung ang mga litrato naman na iyon ay para sa personal na gamit.  Kung i-post man siya sa personal site (multiply, facebook, etc) ay para din na makatulong na ma-promote ang Pilipinas.  Sinabi ng kaibigan ko na hindi pa ako nakakapunta at isa akong “turista”.  Ganito ba naman ang isagot sa amin.  “Ang mga turista na nagpupunta duon ay gumagamit lang ng digicam at hindi gaya ng dala naming kamera (which is SLR).  Grabe, napikon lalo ako sa sinabi nyang iyon.  Kasalanan ba namin kung sa pagiging turista ko ay kaya kong gumamit ng SLR at hindi digi-cam? (Pambihira Talaga).  Kesyo kailangan pa naming magpa-approve.  Ang daming rason. May sinabi pa siya na kung i-promote namin ang Fort Santiago kailangan may ex-deal pa kung sakali na hindi kami magbayd.  (Ano ba naman yan)  In-short umalis kami ng buwisit na bwisit..

 

Sinubukan naming pumasok sa Fort Santiago kung sisitahin kami.  Nagbayad kami ng Php75.00 entrance fee at matapos na –icheck ang aming mga ticket ay pinapasok na kami (so, ano yung sinasabi nyang Php2,000).  Habang nagiikot kami ay may nakita kaming mga dayuhan na mula Amerika at may dalang SLR.  Nagkatinginan kami ng kaibigan ko at sinabi namin na pano nya nasabi na digi-cam lang ang kayang dalhin ng isang tourista.  Ang dami pa naming nakita na mga Filipino sa luob na may dalang camera ng katulad ng samin at hindi naman nagbayad ng permit ng sinasabi nya.

 

Hayyy pagpwedeng pagkakitaan talaga.  Kaya tama lang ang pagpromote nila “WOW PHILIPPINES!!!!” talaga.  It really PAYS to be courteous.

 

Wow Philippines

To be continued…